Een blog van Leonie van Spronsen, over de kracht van gastvrijheid en het enorme gebrek aan deze vaardigheid in aanpalende branches.

Het is even stil geweest rondom mijn wekelijkse blog, de laatste is al van bijna een maand geleden. En dat terwijl we toch in mijn blog “januari-energie” hadden afgesproken dat ik me in 2026 jaarrond zou gaan gedragen naar mijn goede voornemens: wekelijks bloggen. Maar zoals de titel al suggereert: er kwam iets tussen. Daarom gaan we het vandaag hebben over de evolutie van de termen die we gebruiken in onze branche en de medische wereld: Hospitality – Hospital – Ziekenhuis.

Hospitality – Hospital – Ziekenhuis

Tijdens een heerlijke week skiën in Oostenrijk kwam mijn zusje zeer ongelukkig ten val op de piste: een snowmobiel, brancard in een skilift, ambulance en bezoek aan de lokale huisarts later bleek dat ze verder op weg moest naar het ziekenhuis in de ambulance. Daarna een lokale operatie en een rollercoaster om te organiseren dat ze in een bed naar Nederland vervoerd kon worden waar een aanvullende operatie plaats moest vinden. Het is vandaag precies vier weken geleden en het herstel kan nu officieel ingezet worden, alle benodigde stappen zijn gezet en ze maakt het relatief goed. Dat is fijn.

Het proces om hier te komen: absoluut niet fijn.

Wij waren op vakantie in een fantastisch hotel in Oostenrijk, de staf daar heeft er alles aan gedaan om te zorgen voor een zo soepel mogelijk verloop van de rest van onze tijd in Oostenrijk na het ongeluk. Alles wat ze konden overnemen qua organiseren, namen ze over.

De onprettigheid begon al in het ziekenhuis in Oostenrijk waar de communicatie zeer minimaal was en men zeker geen prioriteit gaven aan het in orde maken van de documentatie. Wij waren inmiddels aan het communiceren met de ANWB om te zorgen dat ze naar Nederland kon om na de eerste operatie verder te revalideren en een tweede operatie te ondergaan. Daar was die documentatie cruciaal voor.

En dan gebeurt er van alles tegelijk en helemaal niets op hetzelfde moment. En leren wij nog maar eens de kracht van onze branche: gastvrijheid. Nadenken over de ander, meedenken met je gast, klant of patiënt en communiceren over alle opties. Allemaal belangrijke skills voor medewerkers van elk bedrijf dat met mensen dealt maar natuurlijk bij uitstek vaardigheden waar horecamensen in uitblinken. Toch verwacht ik van bedrijven als de ANWB (een verzekeraar), dokters die met patiënten werken, apotheken die met patiënten werken en ziekenhuispersoneel die met patiënten werken ook op zijn minst iets van deze vaardigheden.

Hospitality – Hospital – Ziekenhuis

Ik hoor u denken “dan komt u van een koude kermis thuis”. Dat klopt. En ondanks dat u dan volledig gelijk hebt, zou ik toch willen teruggrijpen op het Engelse woord voor het ziekenhuis: Hospital. Met haar origine in het woord Hospitality, oftewel zorgen voor gasten. In landen als Nederland en Oostenrijk gebruiken wij geen vergelijkbaar woord maar hebben we het over een ziekenhuis of een krankenhaus. Ik denk dat zeer symbolisch is voor hoe ver de medische zorg in deze landen af is komen te staan van het begrip “zorgen voor gasten”.

Verlangen naar de gastvrijheidsbranche

In zulke processen verlang ik naar onze eigen branche. Want de eigenaresse van dat fijne hotel waar we verbleven in Oostenrijk? Die hing persoonlijk aan de lijn deze week. Om te vragen hoe het was gegaan met haar gast. Of ze zich al een beetje beter voelde? Zo kan het ook.